Interfejsy użytkownika w ochronie zdrowia

Przewodnik dla zespołów tworzących oprogramowanie kliniczne z Lily: portale kliniczne, wyniki i raportowanie, przepisywanie i podawanie leków, wspomaganie decyzji oraz szpitalne panele informacyjne.

Tłumaczenia tej strony są niezweryfikowanymi roboczymi tłumaczeniami maszynowymi. Strona angielska jest wersją obowiązującą.

Co Lily robi, a czego nie robi

Lily dostarcza kontrakty wyświetlania: semantyczny kod, ARIA, obsługę klawiatury i punkty zaczepienia klas dla elementów, które powtarzają się na ekranach klinicznych. Nie dostarcza logiki klinicznej, treści klinicznych ani deklaracji regulacyjnej.

Co zapewnia Lily, a co zapewniasz Ty
Lily zapewnia Ty zapewniasz
observation-view: wartość, jednostkę, flagę słowami, zakres i stany braku danych Wartość, decyzję o fladze, zakres referencyjny
allergy-record-list i allergy-record-list-item: status, który nigdy nie jest pusty Rekord alergii i jego terminologię
medication-view: nazwę, moc, postać, drogę podania i częstotliwość, nic nie jest obcinane Dane o leku, segmenty tall man, sformatowaną moc
decision-support-card: kształt karty CDS Hooks Reguły, akcje sugestii, zapisywanie wyniku
early-warning-score-view: wynik, przedział i eskalację, wyświetlone System punktacji i jego zwalidowane obliczenie
age-view i ageParts(): wiek w odpowiednich jednostkach Słowa oznaczające jednostki (Intl.DurationFormat lub własne etykiety)
formatQuantity(): 5 mg, nigdy 5,0 mg; 0,5 mg, nigdy ,5 mg Liczbę, jednostkę i ustawienia regionalne
Kompozycję banera pacjenta Każdą etykietę i wartość oraz to, kto może widzieć informacje kliniczne

Regulacje. Oprogramowanie, które oblicza wynik punktowy, centyl, dawkę lub interakcję leków, jest zwykle wyrobem medycznym. Lily nie oblicza żadnej z tych rzeczy, celowo. Jeśli Twój produkt podlega regulacjom, to Ty odpowiadasz za dokumentację inżynierii użyteczności (IEC 62366-1, wytyczne FDA dotyczące czynników ludzkich, EU MDR). Testy Lily, jej samodzielnie oceniony raport zgodności z wymaganiami dostępności i jej macierz czytników ekranu mogą być dowodem w tej dokumentacji; żadne z nich nie jest deklaracją zgodności, a macierz nie ma jeszcze wyników.

Alerty: przerywaj pracę tylko wtedy, gdy sytuacja jest krytyczna

Zmęczenie alertami to problem bezpieczeństwa: gdy każdy alert przerywa pracę, ludzie odrzucają je wszystkie. Wytyczne AHRQ zalecają stopniowanie alertów według ważności i przerywanie pracy tylko przy poważnych.

  • Informacja (indicator="info"): w tekście, obok zadania, karta wspomagania decyzji na stronie.
  • Ostrzeżenie (indicator="warning"): widoczne bez blokowania, ta sama karta, wyróżniona stylem; bez okna modalnego.
  • Krytyczny (indicator="critical"): umieść kartę w oknie dialogowym alertu i udostępnij overrideReasons, aby zamknięcie jej wymagało podania powodu.
  • Karta wspomagania decyzji nigdy sama w sobie nie jest regionem na żywo. Nową kartę krytyczną ogłoś, przenosząc fokus do okna dialogowego, a nie przez aria-live.
  • Usuń kartę, gdy zdarzenie, na które odpowiadała, wystąpi ponownie, i zapisz każdy wynik (przyjęta albo odrzucona z podaniem powodu).

Pomyłki co do pacjenta: identyfikuj, nie ograniczaj

  • Pokazuj dwa identyfikatory wszędzie tam, gdzie pojawiają się dane pacjenta: imię i nazwisko z datą urodzenia oraz krajowy identyfikator z jego komponentem widoku (The Joint Commission, Quick Safety 45).
  • Używaj banera pacjenta na każdym ekranie, który działa na dokumentacji jednego pacjenta, i utrzymuj go widocznym.
  • Przed działaniem na dokumentacji innej niż ta w banerze potwierdź je imieniem i nazwiskiem, datą urodzenia i identyfikatorem.
  • Wpis dotyczący kogoś innego niż pacjent (wywiad rodzica, płód, dawca) najpierw mówi słowami, kogo dotyczy: nadaj elementom dokumentacji subjectLabel („Matka”), aby rozpoznanie krewnego nigdy nie zostało odczytane jako rozpoznanie pacjenta (openEHR PARTY_RELATED, FHIR FamilyMemberHistory).
  • Nie ograniczaj liczby dokumentacji, które może otworzyć klinicysta: randomizowane badanie z udziałem 3 356 klinicystów (JAMA, 2019) wykazało, że nie zmniejszyło to liczby zleceń dla niewłaściwego pacjenta, a ludzie to obchodzą.
  • Menu działań na jednym wpisie najpierw nazywa ten wpis, za pomocą subjectLabel w context-menu lub dropdown-menu („Ada Lovelace, ciśnienie tętnicze 3 lis”): nieinteraktywna pierwsza część, która jest też dostępną nazwą menu.
  • Przypisz każde działanie do poziomu według tego, co robi, i pokaż poziom przed jego wykonaniem. Rutynowe (wyświetl, drukuj) wykonuje się od razu. Dokumentowane mówi, co zapisze w dokumentacji („Dodaje notatkę do wizyty”). Kliniczne (odstaw, anuluj zlecenie) pyta drugi raz, w alert-dialog , którego przycisk potwierdzenia to czasownik („Odstaw”), nigdy „OK” ani „Tak”. Ujawniające (dostęp awaryjny, udostępnienie poza zespół leczący) najpierw prosi o powód i go rejestruje.
  • Gdy otwartych jest kilka dokumentacji (karty, okna, podzielone panele), widoczny tekst i dostępna nazwa każdej karty zawierają nazwisko pacjenta i drugi identyfikator, aktywny panel powtarza baner, a żadne działanie nie dotyczy innego pacjenta niż pacjent jego panelu.
  • Pokaż miejsce, któremu będą przypisane wpisy (oddział, poradnię lub placówkę wybraną przy logowaniu), jako tekst w nagłówku strony i uczyń jego zmianę wyraźnym działaniem.
  • Pokaż w banerze aktywną wizytę lub „Brak aktywnej wizyty”. Formularz, który wymaga wizyty, mówi to i proponuje ją rozpocząć, zamiast zawieść przy zapisie.

Baner pacjenta

Kompozycja jest opisana przy medical-banner, a działająca strona znajduje się pod /patient-banner w aplikacji przykładowej SvelteKit:

  • dwa identyfikatory oraz wiek obok daty urodzenia;
  • alergie przez listę alergii, tak aby „brak znanych alergii”, „nie zapisano” i „niedostępne” nigdy nie wyglądały tak samo;
  • brakująca wartość jest wyrażona słowami („Nieznane”), nigdy znakiem zapytania, kreską ani pustą komórką;
  • zmarły pacjent: data-deceased dla motywu oraz widoczny wiersz tekstu, nigdy sam kolor;
  • żadne pole nie jest obcinane, przycinane ani ukrywane przy żadnej szerokości; zawija się.
  • oznaczenia pacjenta („Potrzebny tłumacz”, „Ryzyko zakażenia”) to opisany tag-group ze słów, nigdy same ikony lub kolor, i pozostają widoczne, gdy baner się zawija.

Wyniki

  • Jeden sposób wyświetlania wyniku, bez względu na system, z którego pochodzi: widok obserwacji.
  • Flaga to słowa z Twojego tłumaczenia (flagLabel), a kod interpretacji FHIR jest w data-interpretation dla motywu.
  • Oddzielaj nowe wyniki od wcześniejszych i pokazuj trend (wykres liniowy sparkline lub wykres liniowy z tabelą danych): klinicyści szukają istotnej zmiany, a nie tylko zakresu.
  • Wynik, którego nigdy nie zapisano, i wynik niedostępny to różne stany, opisane różnymi słowami.
  • Nieznane to nie norma. Wynik, którego zakres referencyjny brakuje, wciąż się wczytuje lub jest nieczytelny, nie ma interpretacji i to mówi; observation-view nigdy jej nie wywnioskowuje, więc wynik z zakresem, ale bez interpretation , nie pokazuje oznaczenia.
  • Wynik poza skalą to granica aparatu ze znakiem porównania („> 33,3 mmol/l”: formatQuantity z ">") i twoim oznaczeniem krytycznym, nigdy gołą liczbą. Wartość przybliżona zachowuje swój ≈ ("~").
  • Podaj kolejne nazwane zakresy („Krytyczny: poniżej 2,5”) jako ranges, każdy jako osobną część.
  • Poprawiony lub zmieniony wynik zachowuje zastąpioną wartość w <del>, z twoimi słowami o tym, kiedy się zmieniła (previousValue, previousLabel), aby klinicysta, który przeczytał dawną wartość, wiedział, że się zmieniła.
  • Pomiar przedziałowy podaje swoją długość i funkcję („Średnia, 24 godziny”), a stan i metoda pomiaru („Na siedząco, duży mankiet”) są widocznym tekstem obok, nigdy tylko podpowiedzią (openEHR INTERVAL_EVENT, state, protocol).
  • Trend potrzebuje porównywalnych punktów: nie rysuj linii poniżej swojego minimum, przerwij linię tam, gdzie zmieniła się metoda lub oznaczenie, i powiedz słowami kierunek i znaczenie („spada, poprawa”).
  • Parametry życiowe wpisane w jednym układzie jednostek mogą pokazywać drugi obok jako twój tekst („70 kg (154 lb)”); Lily niczego nie przelicza, więc podaj swoje zaokrąglenie. Wpisz wielkość za pomocą quantity-input-div, którego liczba przyjmuje limity każdej jednostki.
  • Siatka centylowa to line-chart z twoimi liniami centyli jako seriami, punktami dziecka i tabelą danych wieku i wartości; Lily nie oblicza centyli ani nie dostarcza norm wzrastania.

Leki

  • Nazwy generyczne małymi literami, z wyjątkiem liter tall man z list FDA i ISMP lub list Twojego kraju (Australia i Kanada publikują własne). Oznacz je w nameSegments; Lily nigdy ich nie zgaduje.
  • Zapisuj moc za pomocą formatQuantity: bez końcowego zera, z zerem wiodącym, ze spacją nierozdzielającą przed jednostką.
  • Zachowaj komparator wyniku: formatQuantity(5, "mmol/L", locale, "<") zapisuje „<5 mmol/L”. Quantity.comparator w FHIR zapisuje się jako <, ≤, ≥ lub >; pominięcie go zamienia „mniej niż 5” w „5”.
  • Pisz mL, nigdy cc, i unikaj każdego skrótu z listy skrótów obarczonych ryzykiem błędu według ISMP.
  • Nigdy nie obcinaj nazwy ani dawki leku.

Daty i godziny

  • Zapisuj miesiąc słownie, aby daty nie dało się odczytać na dwa sposoby (Intl.DateTimeFormat z month: "short").
  • Wybierz zegar świadomie: przekaż hourCycle jawnie. NHS wymaga zegara 24-godzinnego; to zasada brytyjska, nie ogólnoświatowa, więc Lily nigdy nie wybiera jej za Ciebie.
  • Wiek jest zgodny z przedziałami Common User Interface przez ageParts(); usługa z inną konwencją przekazuje własne słowa.
  • Data znana tylko co do miesiąca lub roku taka pozostaje: pytaj o nią przez date-field precision="month" lub "year", zapisz 2019-03 lub 2019i zapisz ją za pomocą formatPartialDate(). Nigdy nie wymyślaj dnia.
  • Czas trwania to duration-view, <time datetime="P3DT4H"> zawierający twoje słowa, z durationParts() i Intl.DurationFormat.

Panele

  • Tablica oddziałowa lub ekran centrum dowodzenia aktualizuje się często. Nigdy nie ogłaszaj każdej zmiany: utrzymuj jeden uprzejmy region podsumowania („3 wolne łóżka, 2 planowane wypisy”) i pozwól ludziom czytać tablicę.
  • Każdy stan na tablicy (łóżko czyste, zajęte, zablokowane) jest tekstem lub stanem data-* ze słowami, nigdy samym kolorem.
  • Nic nie miga (WCAG 2.2.2, 2.3.1), a tablica odświeżana zegarem ma przycisk pauzy lub odświeża się tylko na żądanie; aktualizacje nigdy nie przenoszą fokusu. Wpis po terminie mówi to słowami („Czeka ponad 20 minut”) z data-overdue.
  • Liczba lub wskaźnik pokazuje swój mianownik („12 z 68”) i prowadzi do listy, która za nim stoi.
  • Lista lub oś czasu mówi, czego jest widokiem: co pokazuje, w jakiej kolejności i w jakim okresie, co jest ukryte i dlaczego oraz które źródła nie odpowiedziały. Pusta lista ze źródła, które nie odpowiedziało, nie dowodzi, że nic nie istnieje.
  • Lista przypomnień to record-list , której elementy mają termin (review-date) i stan terminu w słowach, z data-due; reguła, która ją wytworzyła, jest twoja.

Formularze

  • Pytanie z odpowiedziami „tak”, „nie” lub „nie pytano” to radio-group z trzech odpowiedzi, żadnej wybranej na początku, nigdy pole wyboru: pole wyboru nie odróżni „zaprzecza” od „nigdy nie pytano”. Przegląd układów to jeden fieldset na układ narządów, a przycisk „wszystkie pozostałe nieobecne” ustawia tylko te bez odpowiedzi.
  • Pytanie z listą odpowiedzi (leki, adresy) to repeatable-fieldset: element jest dodawany lub usuwany, fokus podąża, a każdy przycisk usuwania jest nazwany od swojego elementu.
  • Liczba z przecinkiem dziesiętnym: pokaż ją za pomocą Intl.NumberFormat i, tam gdzie type="number" nie przyjmuje przecinka, przyjmij ją w polu tekstowym z inputmode="decimal" i przetwórz w swoim kodzie. Nigdy nie zmieniaj wartości wpisanej przez osobę, nawet by zmieścić ją w zakresie: wartość spoza zakresu to błąd, który może zobaczyć.
  • Długa lista, która wyświetla naraz tylko część opcji, ustawia aria-setsize i aria-posinset na każdej opcji i pamięta, że wyszukiwanie na stronie nie widzi reszty.

Dokumentacja, notatki i ich pochodzenie

  • Przed wierszami powiedz, czego widokiem jest lista lub siatka: okres i kolejność, co pomija i dlaczego oraz które źródła nie odpowiedziały („Ostatnie 12 miesięcy, najnowsze najpierw. Dokumentacja lekarza rodzinnego nie odpowiedziała.”). Nadaj record-list i timeline-list coverageLabel, a pomocnikowi data-grid jego coverageLabel. Pusta lista ze źródła, które nie odpowiedziało, mówi to słowami, aby nigdy nie odczytano jej jako „nic nie zapisano”.
  • Powiedz, skąd pochodzi wpis i czy jest ostateczny, za pomocą record-provenance-view: podpisany, czeka na podpis, zmieniony, zapisany na tym urządzeniu i jeszcze niewysłany. Niepodpisany szkic nigdy nie może wyglądać na podpisany.
  • Wpis o kimś innym (rodzicu, płodzie, dawcy) najpierw mówi, kogo dotyczy, przez subjectLabel.
  • Wstrzymany wpis zostaje na liście z twoimi słowami („Ograniczony: niedostępny dla ciebie”), a wpis wprowadzony omyłkowo pozostaje przekreślony z napisem „Wprowadzono omyłkowo”: nadaj record-list-item lub timeline-list-item entryState i entryStateLabel. Nigdy nie usuwaj żadnego z nich po cichu, bo luka czyta się jako „nic się nie stało”.
  • W notatce klinicznej oznacz źródło każdego fragmentu (wpisany, podyktowany, szablon, przeniesiony z poprzedniej notatki, wygenerowany) za pomocą data-source i widocznych słów, aby przeniesiony lub wygenerowany tekst nigdy nie został wzięty za dzisiejsze badanie.
  • Sekcja, której nie da się wczytać, to unavailable twoimi słowami, z przyciskiem ponowienia; kod techniczny, jeśli w ogóle pokazany, jest za rozwinięciem. Błąd wywołany działaniem osoby jest ogłaszany razem z wartością, którą dokumentacja teraz zawiera; błąd przy wczytywaniu strony nie.
  • Historia zlecenia to timeline-list, jeden element na krok (zaplanowane, wyznaczone, aktywne, wstrzymane, zakończone, anulowane) z czasem i powodem, a bieżący stan także na elemencie.

Od FHIR do Lily

Lily nie odczytuje zasobów FHIR; Twój kod mapuje je na właściwości Lily. Poniższe tabele odwzorowują międzynarodowe streszczenie pacjenta HL7 FHIR (IPS 2.0.1, FHIR R4). Mapowanie kodów jest sugestią: rozstrzyga o nim Twoja ocena bezpieczeństwa klinicznego, a słowa opisujące każdy stan są Twoje własne.

Sekcje IPS i odpowiadające im komponenty Lily
Sekcja IPS Lily
Alergie i nietolerancje (48765-2) allergy-record-list i jego elementy
Podsumowanie leków (10160-0) medication-record-list, w którym każdy element zawiera medication-view
Lista problemów (11450-4) problem-record-list i jego elementy
Szczepienia (11369-6) immunization-record-list i jego elementy
Wyniki (30954-2) observation-view, w tabeli danych lub liście podsumowania
Historia zabiegów (47519-4) procedure-record-list i jego elementy
Wyroby medyczne (46264-8) device-record-list i jego elementy
Alerty (104605-1) Tekst ostrzegawczy lub alert, nigdy za zwiniętym elementem sterującym
Dowolna inna sekcja record-list i jego elementy
Wymagana sekcja, której dokument nie zawiera Lista tej sekcji z status="omitted"
Kody FHIR i odpowiadające im wartości Lily
FHIR Lily
emptyReason nilknown status="none-known" listy
emptyReason notasked, notstarted status="not-recorded"
emptyReason unavailable, withheld, closed status="unavailable", ze słowami wskazującymi, który to przypadek
Kody IPS no-known-allergies, no-known-medications i podobne status="none-known"
Kody IPS no-allergy-info, no-medication-info i podobne status="not-recorded"
AllergyIntolerance.criticality criticality, odrębnie od severity reakcji
clinicalStatus, verificationStatus Te same właściwości w elementach alergii i problemów, z tymi samymi kodami
MedicationStatement.status status elementu leku
Dosage.text medication-view dosageText
Observation.status status komponentu observation-view, z tymi samymi kodami
Observation.dataAbsentReason masked status="masked"
dataAbsentReason not-applicable status="not-applicable" (także na listach dokumentacji)
Quantity.comparator formatQuantity(value, unit, locale, comparator)

Rekord entered-in-error odwzoruj na jego status entered-in-error, ze słowami, zamiast po cichu go pomijać: czy w ogóle go pokazywać, decyduje Twoja usługa.

Od openEHR do Lily

Lily nie czyta też kompozycji openEHR. Odwzorowanie typów danych i kodów modelu referencyjnego openEHR jako propozycja, o której decyduje twój przegląd bezpieczeństwa klinicznego:

Typy danych i kody openEHR oraz odpowiadające im wartości Lily
openEHR Lily
DV_QUANTITY (wprowadzanie) quantity-input-div; jednostki jako kody UCUM z twoimi słowami
DV_QUANTITY (wyświetlanie), magnitude_status observation-view z formatQuantity(value, unit, locale, comparator) (~ to ≈)
DV_ORDERED.normal_status HHH, HH, H, L, LL, LLL observation-view interpretation: FHIR HU, HH, H, L, LL, LU
other_reference_ranges z meaning observation-view ranges
DV_DATE częściowa (rok, rok i miesiąc) date-field precision; formatPartialDate(); date-time-view
DV_DURATION duration-view z durationParts()
DV_PROPORTION formatProportion() wewnątrz observation-view
DV_ORDINAL, DV_SCALE radio-group , którego etykiety niosą liczbę i jej słowa
DV_CODED_TEXT wzorzec wartości kodowanych poniżej
DV_BOOLEAN checkbox-input, tylko gdy „nie pytano” nie może wystąpić
ELEMENT.null_flavour 253 nieznane, 271 brak informacji status="not-recorded" lub "unavailable", ze słowami wskazującymi, który to przypadek
null_flavour 272 zamaskowane observation-view status="masked"
null_flavour 273 nie dotyczy status="not-applicable"
PARTY_RELATED podmiot subjectLabel na elementach dokumentacji
AUDIT_DETAILS, ATTESTATION, FEEDER_AUDIT record-provenance-view
Kroki maszyny stanów instrukcji timeline-list z kroków, z bieżącym stanem na elemencie
element archetypu z krotnością 0..* repeatable-fieldset

Wartości kodowane

  • Pokaż Coding.display; jeśli go nie ma, CodeableConcept.text; jeśli nie ma żadnego, system|code. Nigdy pustej komórki.
  • Zaoferuj kontrolkę, która przy każdej wartości ujawnia system kodów i kod, na przykład przycisk przełączający z napisem „Pokaż kody”. Ukryte kody pozostają poza kolejnością odczytu, dopóki nie zostaną pokazane.
  • Oznacz tekst kliniczny językiem dokumentu (lang), który może różnić się od języka interfejsu. Tłumacz interfejs; nigdy nie tłumacz treści klinicznej.
  • Lily nie dostarcza terminologii: żadnych wyszukiwań SNOMED CT, LOINC, ATC ani UCUM. Zapisuj to, co mówi dokument. Wzorzec pokazuje strona /patient-summary w przykładzie SvelteKit.

Czego Lily nie zrobi

  • Obliczać wyniku wczesnego ostrzegania, centyla wzrostu, dawki ani zakresu referencyjnego.
  • Dostarczać bazy leków, listy tall man ani kodów SNOMED CT, ICD, LOINC czy UCUM.
  • Odtwarzać licencjonowanego narzędzia (Wong-Baker FACES) ani projektu innej instytucji (karty NEWS2).
  • Ograniczać liczby jednocześnie otwartych dokumentacji.
  • Wnioskować interpretację z zakresu, przeliczać jednostki lub przetwarzać datę względną („w przyszły wtorek”).
  • Używać przełącznika dla „tak, nie lub nieznane”: switch w ARIA nie ma trzeciego stanu, więc to trzy przyciski opcji.

Badania, źródła i decyzje stojące za tym przewodnikiem znajdują się w spec/healthcare-ui.